Efe'yi morgda optum.. 1

Aşağa gitmek

Efe'yi morgda optum.. 1

Mesaj tarafından Ask_MeLegi Bir C.tesi 08 Ağus. 2009, 1:46 am

Orada, o morgda, sevdiğim adama bakarken ’Birinci hayatım bitti, şimdi ikinci hayatımdayım’ dedim


Hepimizi ekrana kilitleyen Aşkı Memnu’nun güzel Bihter’i Beren Saat’e bayıldım. Müthiş bir kız.

Buraya yazıyorum, bu kızın adını daha çooook duyacağız. Onu tanıyınca, güzelliğin ikinci planda kaldığını anlıyorsunuz, bu kızda başka bir şey var, evet çok zeki, evet çok parlak, ama sadece bunlar değil. Bir sürü insan parlak. Onda tuhaf bir özgürlük duygusu, bağımsızlık, değişkenlik, dürüstlük, gözüpeklik ve gözükaralık var. İnsanları iplemeyen bir hal. Sevdiklerini kaybetmiş olanlar, büyük acılar yaşamış olanlar, hayattaki tek gerçeğin ölüm olduğunu biliyor ve bizim gibi her şeye üzülmüyor.

Beren Saat’in farkı belki de budur...

Kendinizi ilk hatırladığınızda neredesiniz?

- Ankara’da evde. Aynaya bakıyorum. Elimde deodoran şişesi var, şarkı söylüyorum, dans ediyorum, sahnede olmak istiyorum. Böyle şeyler hayal ediyorum. Ama öyle yırtık bir tip değilim. Dışavurumcu ve haylaz da değilim. Daha çok kendi kendini oyalayan, kendi dünyasında yaşayan bir kız çocuğu...

Anne-baba?

- İkisi de spor akademisinden mezun. Sporcu çocuğuyum ben. Bu tabii hayatıma disiplini getirdi. Ve fit olmayı. İkisi de fitti. Benim hayatımın bir tarafında da spor hep oldu ve dans. Baleyle başladım, sonra salsa, tango...

Sahne?

- Yuvadan beri vardı. Ama TED Ankara Koleji’nde okurken Opera’dan sahne filan kiralanırdı. Bayağı prodüksiyonlu müzikaller. Bir gün sınıfa geldiler, dans seçmesi yaptılar. Kendimi sahnede bulmam dansla oldu, bir sonraki sene, baktım bizim için yazılmış bir metin de vardı. Ben de başrollerden birini oynuyordum ve mutluluktan ölüyordum.

Oyuncu olacağınız belliydi yani...

- E yok, çok da öyle ilerlemedi hayatım. İyi bir öğrenciydim, hep takdir, teşekkür... Babam işletme okumamın benim için daha iyi olacağını düşündü. Baskı yapmadı ama kendimi işletme fakültesinde buldum...

Eyvah!

- Hem de ne eyvah. Hayatımın yanlış yöne aktığını fark ediyordum. Olmamam gereken bir bölümde, beni hiç ilgilendirmeyen şeyler öğreniyordum. Kendimi nasıl sıkışmış hissettiğimi anlatamam.

Ne yaptınız?

- Bunu dillendirmeye başladım...

Kime anlatıyorsunuz?

- Efe’ye.

Efe kim?

- Hayatımın aşkı. O da TED’dendi. 3 yıldır birlikteydik. Hem arkadaştık hem aşık. Bir dakikamız ayrı geçmiyordu. Benden bir yaş küçüktü ama çok olgundu. Bir gün, "Hadi kalk" dedi, o zaman da Türkiye’de acayip bir yarışma kirliliği var, şarkı yarışmalarının da oyunculuk versiyonu yapılıyor, "Gideceğiz bakacağız, ne kaybedersin ki, verirlerse bir form doldururuz" dedi.

Siz ne dediniz?

- Bir şey demeye fırsatım olmadı ki, aldı götürdü. Paldır küldür o elemelerde buldum kendimi. Geçtim elemeyi. İstanbul’dakine çağırdılar. Oraya da gittik. Her şey rüya gibiydi, 20. yaş günümü o yarışmada kutladım. 4 ay çeşitli oyuncu adaylarıyla bir kamptaydım, bir sürü şey öğreniyordum. Efe sonsuz destekledi.

Neydi sizi bu kadar birbirinize bağlayan?

- Muhtemelen hayatımda bir daha yaşayamayacağım kadar gerçek aşk...

BENİ AKŞAM EVE BIRAKTI SONRA MORGDA GÖRDÜM

Efe’nin diğer erkeklerden farkı neydi?

- Bir erkeğin, üstelik 19 yaşındaki bir erkeğin, seni teşvik etmesi, sana bir başka dünyanın, belki de kendisinden uzaklaştıracak bir dünyanın kapılarını açması, çok sık rastlanan bir şey olmasa gerek. Benim hayatım bambaşka tarafa akıyordu, Efe resmen o akışı değiştirdi.

Anneniz babanız tanıyor muydu Efe’yi.

- Tabii, tabii. Biz çok iyi bir ikiliydik. Ayrılmaz ikili.

Sonra peki?

- Yarışma bitti, ben ikinci oldum. Ankara’ya döndüm. Sonra bir akşam beraberdik, beni eve bıraktı, ben yatmaya gittim ve ve ve.... Birkaç saat sonra da onu morgda gördüm.

Aman Allah’ım!

- Evet... Arabayı bir arkadaşı kullanıyormuş... Delikanlılık, gençlik, hız... Trafik kazası geçirmişler...

Size nasıl haber verdiler?

- Kardeşi aradı. Gazi Hastanesi’ne nasıl gittiğimi hatırlamıyorum. Kopuk oralar. Yol boyu dua ettim. Ama Efe gitmişti, hissettim. Onu hastaneye yetiştirmeye çalışan ambulansta ölmüş. Onu son kez görmek ve dokunmak istedim...

Hiç tereddüt etmediniz mi?

- Deli misin? Aşk bu. Ne halde olursa olsun, o kabulümdü. Onu son bir kere görmek ve ona dokunmak istedim.

SON KEZ NEDEN ÖPMEDİM DİYE PİŞMAN OLABİLİRDİM

"Evladım, yapma etme!" diyen...

- Annem yanımdaydı ama engel olmadı. Kişi ölümü nasıl yaşamak istiyorsa öyle yaşamalı. İleride onu neden son kez öpmedim diye pişmanlık duyabilirdim.

Uyuyor gibi miydi?

- Hayır ama her hali güzeldi.

Bu olaydan sonra hayatı algılamanız değişti mi?

- Orada, o morgda, sevdiğim adama bakarken "Birinci hayatım bitti, şimdi ikinci hayatımdayım" dedim. Gerçekten de doğru, artık başka biriyim. Ben insanların kafayı taktığı şeylere, "Amaaaan, Allah başka dert vermesin!" diyebiliyorum, aldırmıyorum. Çünkü ölüm gibi bir gerçek var bu hayatta.

Peki akabinde neler yaşadınız?

- Tamamen saçmaladım.

Nasıl yani?

- O kadar büyük bir acıydı ki, üzerine geçmeye çalıştım, kendime bir sevgilim yaptım. Zannettim ki bu acıyı aşarım. Tabii Efe’nin arkadaşları "Nasıl olur da biriyle birlikte olabilirsin? Efe’ye bunu nasıl yapabilirsin?" dediler, benden nefret ettiler. Normal karşılıyorum, Efe’yi delicesine özlerken, benden nefret etmek acılarını biraz olsun hafifletti...

Ne kadar sonra hayatınıza biri girdi?

- 4 ay sonra.

E biraz çabuk olmuş.

- Evet. Ama ben "Bundan da çıkabilirim, yapabilirim, hayata devam edebilirim" çabasıyla yaşamış biriyim. Hep böyle şeyler kanıtlamaya çalıştım kendime. Bu da onlardan biriydi. Olmadı tabii. Böyle bir travmanın üzerine olması da imkansızdı. Yine de denedim. Acımı çalışarak unutmaya çalışmamla, ünlenmeye başlamam eşzamanlı oldu. Araya dört dizi ve bir uzun metraj film sığdı. Beş yıl geçti ve işte buradayım.

Peki Efe’nin annesi?

- O anlatılmaz bir şey. "Aşkımı kaybettim!" diye acımdan geberiyorum, annesine baktıkça kendi kendime "Sen ne diyorsun ya! Sen mi acı çekiyorsun?" diyorum.

Bu olay erkeklerle ilişkinizi etkiledi mi?

- Etkilemez mi? Çok uzun bir süre sağlıklı bir ilişki kuramadım. Sonra da... Ben hiç kavga etmem mesela. Öyle bir şey gelişti bende. Çekip gitmem. Pişman olacağım şeyler söylemem. Çünkü biliyorum ki yarın sabah olmayabilir.
avatar
Ask_MeLegi
Admin

Mesaj Sayısı : 119
Kayıt tarihi : 07/08/09
Yaş : 27
Nerden : istanbul

http://berensaatfanfan.yetkinforum.com

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz